24 september 2011
Vancouver

 Home Vorige dag Volgende dag
Vandaag hebben we de auto voor een groot gedeelte laten staan. Het transport ging voornamelijk met de Metro tussen Richmond, waar we ons hotel hadden, en downtown Vancouver, de bus en de benenwagen (met dank aan dokter Maier)

Het leek zo aardig. Voor $ 9,00 heb je een hele dag onbeperkt reizen met het openbaar vervoer. Voor ons hotel was een bushalte waar een bus zou stoppen om ons naar het Metrostation te brengen. Met de Metro naar downtown was dan maar een kwartiertje. Die bus ging, bleek later, slechts één keer per uur. We hebben op een gegeven moment maar besloten te gaan wandelen. Het weer was er goed genoeg voor. Misschien zelfs wel iets aan de warme kant met een hoge luchtvochtigheid.
De Metro bracht ons bij Waterfront. Hier staat op het Harbour Centre de Vancouver Lookout (177 m).
Dus lang niet zo hoog als de andere bekende gebouwen en bijna net zo hoog als de Space Needle in Seattle (184 m). Het gaat er wel gemoedelijk aan toe.
Het uitzicht is heel mooi. We troffen het ook wel met het weer.
De haven is erg levendig. Varierend van cruise schepen aan de kade, vrachtschepen, ferries, watervliegtuigen tot helikopters.
Vanuit de Vancouver Lookout is het BC Place Stadium goed te zien. Hier zijn in 2010 de Olympische Winterspelen geopend en gesloten.
Bij Canada Place meren de grote cruise schepen aan. Vanuit de Vancouver Lookout zagen we al het zusterschip liggen van het schip wat we in Victoria hadden gezien, aan de westkant lag de Zuiderdam van de Holland America Line. Ze was net bezig de grijze golf in zich op te nemen.
Van Waterfront naar Stanley Park is te ver en te saai om te lopen. We zijn met een overvolle trolleybus gegaan. Daar aangekomen bleek dat de (gratis) bus om rond het park te rijden nergens te vinden was. Misschien hebben we niet genoeg gezocht, maar het stond in ieder geval niet genoeg aangegeven. De duidelijkheid van de kaarten over de buslijnen liet wel te wensen over.
In/bij Chinatown is het Policemuseum van de Vancouver Police gevestigd. Dat is dus niet de Royal Canadian Mounted Police met de rode jasjes, maar de plaatselijke politie. De RCMP heeft nabij Canada Place wel een winkeltje waar je leuke dingetjes kan kopen.
Wij lieten ons verrassen in het museum. In de eerste plaats omdat er een verjaardagsfeestje werd gehouden met veel, heel veel kinderen! Maar ook de onderzoekskamer. Vele honderden secties zijn hier gehouden en aan de wand zijn voorbeelden van medische feiten en voorbeelden te zien.
Ook zijn in vitrines de beeldverslagen en bewijsstukken van bijzondere criminele dossiers te zien. De kinderen hadden daar overigens geen oog voor.

Buiten gekomen voelden we ons niet op het gemak. Dat had overigens niets met het museum te maken, maar met de omgeving. Nergens ter wereld hebben we in een wijk zo'n hoge concentratie van bedelaars, landlopers, verslaafden en andere ongure types gezien als hier rond het politiebureau.
Na een kleine busrit en een stevige wandeling langs het BC Place Stadium zijn we teruggegaan naar Richmond.

Voor de hoofdingang van het BC Place Stadium staan een aantal beelden ter ere van Terrance Stanley "Terry" Fox, een atleet die leed aan een vorm van kanker, Osteosarcoma. Zijn been moest onder zijn knie geamputeerd worden. Hij overleed in 1981 op 22 jarige leeftijd. Elk jaar wordt er een Terry Fox Run gehouden waarmee geld wordt ingezameld tegen kanker.
Teruggekomen bij ons hotel in Richmond zijn we nog even in de auto gestapt om op een steenworp afstand bij de Richmond Olympic Oval langs te gaan. Hier zijn de schaatswedstrijden gehouden. Het staat er nu wat verlaten bij. De omgeving is meer een industriegebied in afbraak/opbouw dan een historisch landmark. Je kan er makkelijk de weg kwijt raken.
  Home Vorige dag Volgende dag
   
  .