25 mei 2012
Weer terug naar Honolulu

Home Vorige dag Volgende dag

De vlucht stond geboekt om om 11:00 uur te vertrekken van Maui naar Ohau, Honolulu. We wilden ruim een uur van te voren ingecheckt zijn, hebben ontbeten en van Lahaina naar het vliegveld zijn gereden. Kwart voor acht reden we weg bij het hotel richting Denny's in Kahului vlak bij het vliegveld.

Bij het inleveren van de auto vroeg een hostes of de auto was bevallen. Ik heb mijn eerlijke mening gegeven. Ze probeerde het goed te maken door ons een tegoedbon van $ 25,-- te geven. Helaas alleen maar te incasseren als je zelf rechtstreeks bij Alamo reserveert.

Het vliegveld van Kahului/Maui is erg vriendelijk. Ze doen er veel aan een beetje sfeer te maken. Niet de standaard bordjes die de toiletten aangeven, maar deze speciale.
Ook aan de service dogs (b.v. t.b.v. blinden) is gedacht, inclusief hydrant om tegen te plassen.
Het ging allemaal erg vlot. We "hingen" al om 10:50 uur. De vlucht ging langs Molokai en bestond eigenlijk uit een klim van een kwartier naar 15.000 ft in de buurt van het westpunt van Molokai en daarna de afdaling van een kwartier tot aan zee niveau.
Een half uurtje na vertrek stonden we aan dek op Honolulu en op het zelfde platform waar we 10 dagen daarvoor met de Cessna zijn vertrokken. Een uithoek van het vliegveld. Dat was niet helemaal opgenomen in de route van de bus van Alamo, wel van andere autoverhuurders. Na een belletje en drie kwartier wachten kwam de bus.

Bij de receptie van Alamo vonden ze het heel vervelend dat we zo lang moesten wachten en hij heeft het goed gemaakt. Woensdag hoeven we de auto niet om 14:00 uur in te leveren, maar uiterlijk 20:30 uur. Dat komt ons heel goed uit omdat we pas 's-avonds vanuit Honolulu vertrekken naar Seattle.

De auto is een "gewone" Chevrolet Impala. Al tijden onze favoriete auto vanwege de grote bagageruimte. Al onze bagage, drie grote koffers en wat handbagage past er makkelijk in. Alleen jammer dat er nog steeds geen climate control in zit, maar slechts handbediende airconditioning.
Rijden in Honolulu is meer stilstaan.
Het hotel is het hoogste van Honolulu. Voor bijzondere wensen moet je ook extra betalen. Bijvoorbeeld $ 25,-- per nacht voor een parkeerplaatsje en $ 10,-- voor internet op de kamer. Dat laatste gaat via een mobiele hot-spot van T-mobile. Dat kastje kan je ook met je meenemen en je hebt op die manier altijd je eigen hot-spot mee, ook in de auto en tijdens het wandelen. We kunnen dus op onze mobieltjes Google Maps en de routeplanner gebruiken. Dan valt dat bedrag nog wel mee.

Kees heeft vanaf de 39e etage het beste uitzicht. Op de 19e is het maar behelpen.

Hij kijkt bijna over Diamond Head heen. Diamond Head (Hawaïaans: Le'ahi) is een vulkanische slakkenkegel ten westen van Honolulu. De Engelse naam is in de 19e eeuw gegeven door Britse zeelieden die calciet kristallen in de rotsen hielden voor diamant. De Hawaïaanse naam komt waarschijnlijk van lae (schiereiland) en ahi (tonijn), wegens de vorm van de berg die op de rugvin van een tonijn lijkt.

Rechts van Diamond Head kan Kees tussen de flats door een blik werpen op Waikiki Beach.

  Home Vorige dag Volgende dag