We zijn op zoek gegaan naar de Kristalfabriek bij Colle di Val d'Elsa. Dat ging wat moeizaam omdat de opgegeven coördinaten niet helemaal correct waren.
Ongewild hebben we kennis gemaakt met deze heer van 78 die geen woord anders dan Italiaans sprak.
Hij heeft op ons verzoek de lokale politie gebeld om te melden dat hij achterop een stilstaande auto was gereden. De onze dus.
Eén van de twee agenten sprak een beetje Engels en heeft het schadeformulier voor ons ingevuld.
Met een vertraging van een uurtje zijn we bij de fabriek aangekomen. We kregen nog wel de uitgebreide rondleiding en demonstraties van het fabriceren van glaswerk.
Ook kregen we een demonstratie van het vrij vormgeven in kristal. Voor ons werd een vogeltje gemaakt. We hebben die niet meegekregen overigens.
In de toonzaal stond prachtig kristal te schitteren. Allemaal te koop. We hebben slechts één klein dingetje meegenomen.
San Gimignano wordt ook wel het Manhattan van Toscane genoemd vanwege de vele torens, oorspronkelijk wel 72, nu zijn er nog 17 over!
Waar je ook kijkt, zie je torens.
Niet alleen veel torens, maar ook veel mensen.
Al die mensen zijn met de auto gekomen, dus ook bij de parkeerplaatsen was het een gekkenhuis.
Als je buiten de grote pleinen en hoofdstraten opzij keek, zag je mooie smalle straatjes en steegjes. Sommige zo smal dat je de overburen een hand kon geven uit het raam.
Op het centrale plein was een ijsverkoper die beweerde de wereldkampioen ijsmaken te zijn met prijzen van vele jaren. De rij was aanzienlijk. We hebben niet uitgeprobeerd hoe lang het duurde voor je aan de beurt was.
Het vergezicht was uiteraard weer de moeite waard om naar te kijken.
's-Avonds kookles gehad. Eerst een demonstratie hoe je verse pasta maakt.
